پیشواز

به پای خویش نخواهی که پای دار بیایم

مگر که صبر کنی با خودم کنار بیایم

به من به دیده ی یک شمع نیم سوخته منگر

به این امید که شاید شبی به کار بیایم

عنان ریشه ی خود را به بادها نسپردم

به خود اجازه ندادم ضعیف ، بار بیایم

مرا نسیم به نام ای گل شکفته ! که باید

به پیشواز تو با نام مستعار بیایم

چگونه چون غزلی در صحیفه  تو بگنجم؟

چگونه گوشه ی کاغذ به اختصار بیایم؟

مجموعه شعر منهای جمع- سید مهدی موسوی

برچسب ها: غزل معاصر ، شعر ،

می روم اما

می روم اما مرا با اشک همراهی مکن

بر نخواهم گشت دیگر معذرت خواهی مکن

من که راضی نیستم ای شمع گریان تر شوی

کار سختی می کنی از خویش می کاهی، مکن

صبحدم خاکسترم را با نسیم آغشته کن

داغ را محصور ، در بزم شبانگاهی مکن

آه! امشب آب نه ، آتش گذشته از سرم

با من آتش گرفته ، هر چه می خواهی مکن

پیش پای خویش می خواهی که مدفونم کنی

در ادای دین خود ، این قدر کوتاهی مکن.

سید مهدی موسوی-مجموعه شعر منهای جمع

برچسب ها: غزل معاصر ، شعر ،